Onca kasvetli akşamdan sonra... 

Sebebini bilmediğim

Huzur ve mutluluğu hissediyorum şu anda.

  Odamda gezinen müziğin sesi, 

Serenat yaparcasına ruhumu okşarken,

Boşver diyor boşver takılma hatıralarına...

Bak ! sönmüş güneşin ateşi çoktan

Dün gelmiş, yıldızlar yere inmiş...

Yanıp sönen, nefes alan ışıklar göz kırparken,

Gün batmış, ay ışığı olmuş özlemler.

Penceremde oynaşan yağmur damlacıklarına takılıyorum  bi anda

Parmaklarım takip ederken sevgi tomurcuklarını

Yolculuk yine anılarımda bitiyor.

Kirpiklerinin ötesindeki sevda pınarlarından içmemi istercesine

İki sevdalı misali bir ayrılıp bir kavuşurken,

Yüreğimde erguvan çiçekleri açıyor.

İşte o vakit,

Ne hicran kalıyor, ne de sevdalıya yakılan ağıt

Gönül penceremde... 

f.e